[URL=http://www.temppic.com/img.php?28-03-2012:1332940978_0.23490800.jpg][IMG]http://images.temppic.com/28-03-2012/images_vertis/1332940978_0.23490800.jpg[/IMG][/URL]

[IMG]http://images.temppic.com/28-03-2012/images_vertis/1332940978_0.23490800.jpg[/IMG]

    นักเรียนชั้นม.ศ.๑ ข ถ่ายรูปหมู่เพื่อลงอนุสรณ์ฟ้า-เหลืองปี ๒๕๐๕ ว้าเหว่นิดนึงที่คุณครูประจำชั้นบังเอิญลาหยุดพอดี เป็นเด็กปากน้ำแทบทั้งหมด มีชื่อแซ่เป็นจีนเท่ๆ ที่ไม่พบแล้วในยุคนี้ เช่น หลั่น แซ่เลียง  เล้ง แซ่ลี้  เป๋งคิม แซ่อึ๊ง  ถึงเฮ้า แซ่ตั๊ง  กาเอียะ แซ่อึ้ง  ฯ ส่วนใหญ่ผ่านประถมจาก เฉลิมฯ ศรีฯ สิริศึกษา เยี่ยม เกษสุวรรณ ทั้งป้วยฮั้วก็มี  ภาพนี้บันทึกตรงบันไดด้านซ้ายของอาคารไม้สีเขียว (อาคารที่อยู่ในรูปพ.จ.อ.มณฑล) โดยช่างภาพจากร้านสิริลักษณ์

    ถึงพ.ศ.๒๕๕๕นี้ ท่านทั้งหลายเหล่านี้ วัยเลยเกษียณกันไป ๒-๓ ปีแล้ว มีหลากหลายอาชีพ ทั้งรศ.ดร.ทางด้านวิศวะ  นายพล-นายพันทหารบก นายนาวาทหารเรือ นายช่างวิศวโยธา ทันตแพทย์ นายแบงค์ ที่ล่วงหน้าไปภพอื่นแล้วก็มีประปราย     ในภาพมีทั้งลูกชายเจ้าของโรงฟอกหนังบางปู  มีทายาทคนดัง(พยาบาลอ้วนดำที่ทำให้เด็กนักเรียนทั้งปากน้ำรู้ว่าการเดินเข้าหานรกบนดินทีละก้าวนั้นเป็นยังไง) ซึ่งไม่รอดปลายเข็มเหมือนกัน แม้เป็นมารดาตัวเองก็เถอะ

     สุภาพบุรุษท่านหนึ่งในแถวที่สาม ลำดับที่๓นับจากขวา คืออาจารย์สุรพงษ์ แห่ง สสป. เพิ่งเกษียณราชการปี๒๕๕๒ ที่ต้องขอเอ่ยชื่อก็เพราะซูฮกการมีรูปแบบชีวิตแบบฅนค้นฅนของท่านช่วงวัยเยาว์

     

   ส่วนรุ่นพี่บางคนที่นั่งรอรุ่นน้องในห้องเรียนเดิมตอนเปิดเทอมใหม่ ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อย ไม่ช้าก็จะมีการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ อุดมการณ์ ทัศนคติ ทั้งด้าน+ +- และ-  หลังจากจูนตรงกันแล้ว พูดกันรู้เรืองถูกคอกัน น้ำจิตน้ำใจที่เอื้อเฟื้อให้ทำสำเนาการบ้าน ทำให้ช่องว่างระหว่างรุ่นเป็นอันเชือมกันสนิท  ผ่านไปสักค่อนเทอมแรกก็เรียกขานชื่อเล่น(ไม่ใช่ชื่อเล่นที่บ้าน แต่เป็นชื่อพ่อ)ได้สนิทปาก ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นการปีนเกลียวแต่อย่างใด  ตัวเล็กแถวหน้าบางท่านซี้ปึ้กกับหนุ่มใหญ่แถวหลังสุด อำกัน ไล่เคาะกะโหลกกันครึกครื้น

    สรรพนามที่ใช้เรียกขานระหว่างกันจะอยู่ที่ระดับอั๊ว-ลื้อ  เรา-นาย(ทีมชาติ เด็กเรียน) กู-มึง ไม่มี (สมัยนั้นละแวกนั้นอาจจะไม่นิยม)

    นักเรียนชายรุ่นลุงรุ่นอาในภาพล้วนเป็นชายเต็มทุกคน ไม่มีกระเดียดไปแนวอื่น ขอรับประกัน และตลอดเวลาที่เรียนก็ไม่พบแนวพิเศษที่ว่าเลยครับ รวมถึงรุ่นก่อนๆด้วย (อาจเป็นเพราะเป็นโรงเรียนนักเรียนชายล้วนเก่าแก่มังครับ)

    

   

    

แถวหลังสุด:  ชาญชัย ชาติทองคำ  อเนก รุ่งอรุณ  สุรัตน์ ฉายานนท์  วิบูลย์ ทินกรศรีสุภาพ

               ประเวช ลอองบัว  โกมล แก้วกันเนตร

แถวสาม:     ปิติ พงศ์นัยรัตน์  อำนวย เกิดผล  บัณฑิต กาญจนาภา  สมชัย ภู่ทอง  สมจิต                  วิทยาพิพิธพร  ชูชาติ อินทร์แก้ว  สุรพงษ์ มาศกรัม  บุญเทียม ศรีศุกรเจริญ                    วิสูตร วัฒนาดิลกกุล

แถวสอง:     ไวยวุฒิ ศีลพิพัฒน์  สุวิเชียร แก้วน้อย  นิพนธ์ คุ้มสมุทร  สุรัชต์ พิมลบรรยงค์

               องอาจ ตติวรรณรัตน์  พีรพงศ์ กาญจนพิพัฒน์กุล  ธนิต กลัดเสนาะ  ชาตรี

               ธนูธรรมานนท์  สุนทร ปิ่นสุวรรณ สัญญา ช่างนาค

แถวหน้าสุด:  ปรีชา ภูมิธำรง  ปราโมทย์ สันติวิสัฏฐ์  ดำรงค์ พลับแดง  วินัย เลียงเจริญสิทธิ์

               มนต์ชัย สุทธิวัฒนานิติ  อัศวิน รัชฎานนท์  นิคม จินดารา  บรรจบ ทองใบ

               ปรีชา มีพร้อม  โกมล มั่นทองคำ  ณรงค์พร บรรเทิงจิตร์

               มีแอบอยู่หลังไมค์อีก ๓-๔ คน

คุณครูประจำชั้น:  ศศิธร เจริญศักดิ์